PKN
  » Ontmoetingskerk » Kerkgebouw 
Protestantse Gemeente Enschede
Meditatieve Rondleiding Meditatieve Rondleiding

De stenen van de Ontmoetingskerk dragen veel verkondiging in zich. In de viering van de eerste zondagmorgen in de nieuwe kerkzaal hebben we geluisterd naar dit verhaal. Het gebouw mocht zélf ‘preken’.

LUISTEREN NAAR DE ONTMOETINGSKERK

 
I. Goddank

Hier komt,
Goddank,
álles samen, 
Vijf oude wijkgemeentes
die alles wat ze zijn en hebben
inbrengen om vanaf nu
samen verder te gaan.

Hier komt,
Goddank,
vanmorgen, 
álles samen.
De keuzes die we maakten,
Al die gesprekken die we voerden.
De wanhoop die we voelden
omdat het allemaal veel te langzaam ging, 
of juist te snel.
Namen die we bedachten
voor onze nieuwe kerk.
Boormachines en bezems in onze handen.
Ambities, zorgen, dromen,
angsten, verlangens, verwachting,
de moedige kracht van de trekkers…
We dragen zo veel bij ons.



Hier komt, vanmorgen, álles samen.
Mensen komen samen,
levens, verhalen – zo veel verhalen. 
Zo veel momenten diep in ons hart bewaard.
Momenten van goed. Momenten van leven. 
Momenten van liefde, van geluk, vrede, verzoening, trouw. 
Momenten van pijn, van nood, 
van éénzaam ik zo vol verlangen naar…

Kom maar, zegt vanmorgen ons nieuwe kerkgebouw.
Kom maar, met alles wat je bij je draagt. 
Want in dit Godshuis is ieder welkom. Dus jij ook. 
Hier krijgt het allemaal een plaats
Hier zitten we allemaal hetzelfde.
Niemand heeft hier iets in handen…
dan alleen…
dit.
 
II. Bewaarde schoonheid

Heb je ooit echt gezien hoe mooi ik wás, 
vertelt ons nieuwe gebouw ons vandaag.
 
Heb je ooit gezien de liefde van mijn architect, Jan Jans, 
begin jaren vijftig 
 
voor zo veel mooie, kleine details.
 
Welgevormde lateien die de ramen dragen,
de pilaren met zo fijntjes afgeronde hoeken
 
een uítstekende steen in het metselwerk
  
verfijnde vormen daar waar het kan
 
  
  
alfa en een omega als deurklink.
 
Zo liefdevol ben ik gebouwd… ruim 60 jaar geleden. 

En even liefdevol ben ik nu gerenoveerd.
De mooie oude latei
wordt nu herhaald 
 
boven de nieuwe deuren in de oude buitenmuur.
De mooie oude steen…
is zo precies mogelijk nagemaakt – handgebakken
 
en zó mooi ingelegd 
als rand voor de nieuwe deur. 

En zo is mijn oude schoonheid helemaal bewaard.
Want wat goed is moet je niet weg doen…

Bewaard door er iets nieuws van te maken
een nieuwe kerk…
maar ook een nieuw doopvont…  

gemaakt van de oude kansel. 
Die prachtige oude voet, 
 
zo één met de zaal, verweven in de vloer,
draagt nu het bekken van de doop.

  
Zoals in heel het gebouw, hier in het klein: 
Het oude bewaard door er iets nieuws van te maken


En misschien
 
is het zo nog wel mooier dan het ooit was…
Althans, dat vinden de mensen nu. 

Maar als oud gebouw heb ik gezien
hoe de mensen zijn veranderd 
  
in de loop der jaren. 
Ik weet hoe ze zullen blijven veranderen.  
De tijd dwingt bescheidenheid af, zeker waar het smaak betreft.
 
En gelukkig zijn alle veranderingen van nu weer terug te draaien. 
"Reversibel" noemde de architect mijn vernieuwbouwing.
Achter de speciale witte verf… zit gewoon nog het aloude ‘schoon metselwerk’…

En ondertussen in de stilteruimte
 
zie je voluit hoe het vroeger was
de stenen

 
de pilaar..
Want wat goed is… moet je niet weg doen.

 
III. Sprekend wit

 
Teder wit dat ons omringt
dat ruimte schept, 
ruimte voor het geheim van mensen, 
ruimte voor het geheimenis van God. 
ruimte voor velen
ruimte ook voor twee of drie
ruimte niet of nauwelijks gevuld met al te beladen symbolen van weleer

 
Hier kan van alles gebeuren, 
vertelt het wit rondom een open podium
niets ligt hier op voorhand vast. 

Door niet zelf te spreken vertelt het wit van de wanden juist heel veel: 
Vier, roept het wit ons toe!  
Vier hier op hoop van zegen.
 
Vier met niets in je handen, dan die aloude belofte: “Ik zal er zijn”
Vier de ontmoeting, vier het leven, 
 
vier hier je doop, je jeugd, je liefde, 
vier hier je werk,
vier hier… je pijn, het afscheid.

 
Vier in alle kleuren van de regenboog.
En ik kleur met je mee.
Ik kleur mee met de kleuren van het jaar
Ik kleur mee met de zon… met het licht
dat valt door de aloude ramen… die als nieuw mogen spreken.
Mee kleur ik, met heel jouw leven.

 
Ontvankelijk wit 
dat mee kleurt met alles wat hier binnen gebeurt. 
Heilig wit
dat ruimte schept voor onze verwondering,
voor het wonder.



 




      
IV. Ontmoeting

 
Open wil ik zijn… zo open als maar kan.
En dus ben ik van glas
 
zo vertelt de nieuwe ontmoetingsruimte.

Ik ben het nieuwe welkom. 
Door mij kom je voortaan binnen… 
… al ben je hier tegelijk nog buiten. 
 
Buiten de oude muren ben je hier…
door een glazen pui 
onontkoombaar verbonden 
 
met de lucht, de bomen, de huizen, 
met de stad, met het land.


Zo buiten ben je hier… 
En tegelijk zo binnen. 
Een sfeervolle huiskamer. 

Een open keuken als hart van het hele gebouw. 
 
Koffie of fris, een broodje als lunch, een gastvrij maal,
hier kan het allemaal.
 
Hier vindt het leven plaats.
Een warm thuis wil ik zijn voor velen
voor wie ook maar hongert

 
naar ontmoeting,
een luisterend oor,
een troostende arm,
een woord van moed, 
van raad en goed vermaan,
een beter gesprek,
of gewoon even gezelligheid.
 
Thuis wil ik zijn voor mensen samen,
rond brood,
rond wijn. 
Welkom! Kom binnen, vertelt mijn glazen pui. 

En dan loop je door. 
 
Door nieuwe deuren, de aloude kerkzaal in.
Maar wacht, blijf eerst nog even staan 
 
Daar, ja daar! 
Vlak buiten de oude kerkmuur,
op grens van oud – en – nieuw…
En kijk nu eens omhoog.
Daar, door het glazen dak,
dat oudbouw en nieuwbouw met elkaar verbindt,
 
zie je, zowaar, de aloude toren…
de klok,
de spits, 
verwijzers, naar tijd en eeuwigheid.

En dat allemaal neem jij mee,
als je nu naar binnen gaat…
 
dwars door de oude muren heen:
De stad, het land, de mensen… 
 
de tijd, de eeuwigheid.
En dan word je stil.
 
Voor het wonder van ontmoeting.
Ontmoeting met elkaar…
Ontmoeting met de stad
Ontmoeting met God.

Op twee tafels wordt het allemaal samengebracht
 
Een tafel vol gaven 
Collectezakken - in het blauw van de kerkzaal 
– die vertellen van dankbaarheid
Brood en wijn  
om zo veel dat goed is, goed wil zijn
in Gods schepping

Een tafel vol verhalen
 
- met daarop dat goede boek
dat niets anders wil dan geleefd zijn
 
door mensen
door jou.

In deze open ruimte
 
twee tafels van ontmoeting,
met elkaar,
met de stad,
met God.



Teksten en Foto's - Jaco Zuurmond

terug
 
 
 

Inloggen


 

Spreekuur predikant
datum en tijdstip 18-09-2018 om 10:00
meer details

Netwerk café 23+
datum en tijdstip 21-09-2018 om 17:30
meer details

 
Activiteitenagenda
Bekijk onze activiteiten
Of geef hier een activiteit op
 
Ons kerkgebouw

 
Uw vraag
Veelgestelde vragen
 
Kerkblad

'Kerk en Stad' PDF
Kerk en Stad krant

 
Privacy
Privacyverklaring
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.