PKN
  » Gedane Zaken » Archief 'Rondom levenseinde' 
Protestantse Gemeente Enschede
19 maar 2012 stervenskunst in de praktijk 19 maar 2012 stervenskunst in de praktijk

Praktijkervaringen van twee dokters met patiënten, het lijden en de dood.
‘Verhalen over mensen die verlangen naar het einde van hun lijden, over wat lijden is, wat ondragelijk en/of uitzichtloos inhoudt.
Over de betekenis van ‘hoop’ in een voortschrijdend ongeneeslijk ziekteproces. Over machteloosheid en verlieskunde.
En over wat het voor de dokter betekent om iemand te zien lijden, of om het leven van patiënten acief te beëindigen.
En dat zij allen veilig aangekomen zijn!’

Sytske van der Meer,  arts ouderengeneeskunde psychiatrie, en Jan de Heer , huisarts, beiden SCEN-arts, vertellen over hun ervaringen met het levenseinde van diverse mensen.
 

REIS NAAR HET EINDE VAN EEN TIJD: STERVENSKUNST IN DE PRAKTIJK

Thanatos en Hypnos, respectievelijk de god van de dood en de god van de slaap, waren twee broers die in de onderwereld woonden in een paleis. Hypnos, of Hypnus (de Romeinen kenden hem als Somnus) verbleef aan de ingang van het paleis waar de dromen huisden. Hij wordt vaak afgebeeld met in zijn rechter hand een hoorn en in zijn linker hand een papaver.
Morpheus was de zoon van, natuurlijk, Hypnos. Hij lag in een schemerig hok op een ebbenhouten bed waaromheen papavers groeiden. Zijn broers Icelus, Phobetor en Phantasus zonden op zijn bevel droomverschijnselen in respectievelijk de gedaante van mensen, dieren en onbezielde dingen. Je begrijpt: hoe meer papavers oftewel hoe meer morfine hoe harder je gaat dromen en hoe meer het nachtmerries worden in plaats van zoete dromen. Van morfine ga je niet dood, daarvoor heb je Thanatos nodig, en het liefst sterf je een goede of zachte dood: euthanasie.
Eens stierven we als het onze tijd was.  Tegenwoordig, zo lijkt het, overlijdt iemand altijd te vroeg, of te laat. Of te snel, of te traag. Hoe sterf je op z’n best?
De dood reist ons hele leven met ons mee, en verlaat ons pas als wij sterven. Zonder de dood kunnen wij niet leven, of: hebben wij geen leven. Luister naar de koning en de dood.
We vertellen wat euthansie precies inhoudt en aan welke zorgvuldigeidscriteria moet zijn voldaan.  Ook zeggen we kort iets over het verschil tussen euthanasie en palliatieve sedatie, het verlagen van het bewustzijn  met als doel mensen niet/minder te laten lijden. We vertellen hoe het ging onze eerste euthanasie verliep, ver voor de tijd dat er een euthanasiewet was. Sytske vertelt over de geschiedenis en de ontwikkelingen van euthanasie en over het huidige debat. We leggen hoe het is voor een arts om een euthanasieverzoek te krijgen en wat het betekent euthanasie uit te voeren. Als arts heb je frequente ontmoetingen met de dood, dat heeft naast treurnis ook iets moois. Het lijkt alsof je mag oefenen, af en toe een beetje op weg bent, met het voorbereiden van je eigen pad. Maar iedere keer is het weer totaal anders. Staring zegt dat mooi in de dichtregel: “Talloos zijn de paden waarop wij dwalend grafwaarts gaan.”
Het meemaken van zo’n bewust sterfbed is een mystieke ervaring, een ervaring die uitstijgt boven alles en iedereen, boeven tijd en ruimte. Paradoxaal kun je het een onsterfelijk moment noemen.
Enschede, 19 maart 2012
Jan de Heer, huisarts, SCEN-arts en palliatief consulent
Sytske van der Meer, somatisch arts GGZ en SCEN-arts 

AFSLUITING MET DISCUSSIE

Gastheer/ discussieleider : Hein Reinders Folmer, huisarts.

 

terug
 
 
 

Inloggen


 

Coventrygebed
datum en tijdstip 25-10-2019 om 13:15 uur
meer details

“Komt een man bij een tempel…”
datum en tijdstip 27-10-2019 om 10.00 uur
Komende zomer gaan 10 jongeren van de Protestantse Gemeente Enschede twee weken naar een kinderdagopvang in Vayk, Armenië. Ze organiseren een spelweek voor de kinderen daar en ze bouwen een speeltuin op het terrein van het opvangcentrum.
Hun motivatie om geld voor deze reis bij elkaar te sparen, de inzet, betrokkenheid en bijdrage van de gemeente daarbij, het enthousiasme om twee weken van je vakantie in te leveren voor een onbekende ander. Dat is één ingrediënt van de dienst.

Een tweede ingrediënt is de gelijkenis van twee mannen die naar de tempel komen om te bidden (Lukas 18: 9 - 14). De één is een rechtvaardig mens, heeft veel van God ontvangen en richt zijn leven in naar Gods wil; zijn gebed is vol dankbaarheid. De ander lijkt zelfzuchtiger keuzes gemaakt te hebben in zijn leven, althans, dat verraadt zijn beroep ons. Veel weten we niet van hem. Dan alleen zijn korte gebed: “God, wees mij zondaar genadig”.
Wat is de boodschap van deze twee biddende mannen voor onze kinderen, voor onszelf? Wat vertelt de gelijkenis over motivatie, betrokkenheid en enthousiasme?

Een derde ingrediënt is de cantorij, die deze zondag onder andere een eigen vertaling van Mathijs Kraan van Psalm 27 zal zingen. Zowel de tekst als de muziek is vernieuwend!


Licht, redder, jij,
Voor wie zou ik nog bang zijn?
Jij, mijn behoud.

Kwam een meute mensen op me af,
Slagers, slachters, rovers, moordenaars,
Zij zouden vallen, ik zou leven.
Al voerden alle legers oorlog tegen mij,
Ik was veilig.
Licht, redder, jij,
Voor wie zou ik nog bang zijn?
Jij, mijn behoud.
Een ding is er dat ik je wil vragen:
Hoed mij, berg mij, neem mij in je huis,
Laat mij schuilen, al was het op je drempel.
Als ik verlaten ben, verloren, wijs de weg
Die leidt naar jou.
meer details

Netwerkcafé 21+
datum en tijdstip 15-11-2019 om 17:30
meer details

Netwerkcafé 21+
datum en tijdstip 20-12-2019 om 17:30
meer details

 
Ons kerkgebouw

 
Uw vraag
Veelgestelde vragen
 
Kerkblad

'Kerk en Stad' PDF
Lees hier de tabloid van K&S
Aanmelden voor Kerk&Stad per mail

 
Privacy
Privacyverklaring
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.